Psychowyznania

Udało mi się rzucić palenie papierosów  na niezbyt długi okres czasu jednak nie mam ochoty pisać o tym jak mi się to udało, próbowałem zachować wytrwałość improwizując. Następnym razem jak przestanę palić papierosy niekoniecznie zrobię to w ten sam sposób. Moim zdaniem w każdym interesującym filmie musi być coś odnoszącego się do śmierci i miłości. Ja jednak chyba już się uodporniłem na przeżywanie miłości ponieważ zajmuję się kontemplacją prestiżowej muzyki. Sam raczej niekoniecznie czuję się kimś ważnym jednak trochę na mnie przechodzi poczucia bycia taką osobą jak myślę o tej muzyce. Najchętniej zajmowałbym się muzykoterapią. Jednak uważam też, że nie warto zbyt dużo czasu spędzać na słuchaniu muzyki. Myślę, że maksymalnie to powinna być godzina na dobę. Nie chodzi o to tylko, że można sobie zepsuć uszy lecz raczej o to, że szkoda na to tyle czasu poświęcać. 

Tydzień bez palenia papierosów. Nie wypada mi się cieszyć, aby nie zaprzepaścić swojego osiągnięcia. Już lepiej jest myśleć o tym w kategorii żałoby po stracie przyjaciela. Jak mi się uda nie palić papierosów to wrócę do pływania raz w tygodniu. Mój organizm się oczyszcza, staję się piękniejszy, już nie mogłem po prostu patrzeć na te swoje podkrążone oczy i pomarszczoną skórę. Myślę o tym, że udawanie kogoś kim się jeszcze nie jest stanowi powszechną praktykę przygotowawczą, aby uczestniczyć w społeczeństwie jako odtwórca roli społeczno zawodowej. Ja ogólnie rzecz biorąc to nie wiem jak mógłbym stać się osobą zdrową psychicznie bez wcześniejszego udawania, że nią jestem. Uważam, że ta lekarka, która mi napisała, że sprawiałem wrażenie dyssymulującego nie zachowała się w profesjonalny sposób, odebrała mi poczucie posiadania przestrzeni dla swobodnego zdrowienia. Potrzebuję trochę bawić się jak dziecko w odtwarzanie ról społecznych, także w bycie osobą zdrową psychicznie. 

Po raz kolejny postanowiłem poddać się próbie rozstania się z nałogiem nikotynowym. Decyzję, aby to zrobić podjąłem że względu na to, że obudziła się we mnie świadomość tego, że umrę. Zacząłem myśleć o tym, że spadek po sobie mógłbym zostawić trzem siostrom, które są w dobrej kondycji zdrowotnej oraz bratu, którego lubię. Pomyślałem o tym, że nawet jeżeli się nie rozmnożę to pomogę tej części swojego rodzeństwa, które ma na to największą szansę. Decyzja o tym, aby to zrobić została podjęta także ze względu na świadomość tego, że życie ludzkie jest kruche. Jeżeli nawet robię coś, aby wzmocnić swoje zdrowie to i tak mam świadomość tego, że kiedyś i tak umrę. Taki już jest tragiczny ludzki los. Nie rzucam palenia papierosów z tego względu, że kocham swoją rodzinę lecz ze względu na siebie samego. Być może jednak robię to ze względu na chęć pozostawienia po sobie większego spadku. Biorę pod uwagę to, że mój los nie musi potoczyć się tak jak tego pragnę. Biorę pod uwagę to, że umierając będ...

Ucieszyłbym się nawet z jednego dnia bez zapalenia papierosa. Schudłem do 121,4 kg i pomyślałem sobie, że mogę podjąć kolejną próbę rozstania się z tym nałogiem. Byłem na basenie, miałem słabą kondycję, jednak cieszę się, że wogóle spróbowałem. Wydaję mi się, że niedługo będzie przełom na giełdzie i akcje zaczną rosnąć. Mógłbym namówić kogoś, aby zainwestował teraz.