Psychowyznania

Nie za bardzo mam ochotę tłumaczyć swojej matce tego, że nie powinna rozpowiadać o tym, że choruję psychicznie. Niekoniecznie mam ochotę ją z tego powodu porzucać. Liczę się po prostu z tym, że w moim życiu mogą pojawić się jakieś kłopotliwe sytuacje. Niestety nie jestem w stanie dojść w tej sprawie ze swoją matką do porozumienia. Niekoniecznie będę w stanie sobie załatwić pracę. Ogólnie to chciałbym robić coś, żeby czuć się bardziej optymistycznie. Myślę, że mógłbym powiedzieć fajnej dziewczynie, aby mi udzielała korepetycji. Moim zdaniem to jest ważne, aby rozumieć jak funkcjonuje społeczeństwo. Moim zdaniem, aby zarabiać duże pieniądze trzeba posiadać specjalistyczną wiedzę. Jakoś nie uważam, że to jest dla mnie koniec świata, że moja matka to rozpowiedziała o tym, że choruję psychicznie. Moim zdaniem potrzebuję wykonywać ćwiczenia autoafirmacyjne. Byłem na spacerze dzisiaj. Udało mi się przejść ponad dwanaście tysięcy kroków. 

 Odkrywam w sobie potencjał sportowy zdyscyplinowanego biegacza. Zaszły w moim życiu pewne przemiany, które rozpoczęły się tym, że pragnąc zmienić swój styl życia postanowiłem wypełnić sakrament pokuty i pojednania. Uznałem, że jest to formą umożliwiającą mi przejście przemiany tożsamościowej w sposób społecznie akceptowalny. Zaczęły się przydarzać dobre zmiany w moim życiu. Udało mi się coś w swoim życiu zrealizować. Myślałem o tym, że rolę przewodnią w moim życiu odgrywają wskazania przeznaczone dla Anonimowych Alkoholików. Zmiany w moim życiu dzieją się od września 2016 roku. Pomogło mi wyspowiadanie się. Poczułem, że moje życie nabrało sensu. Jednak wątpię, aby coś takiego mogło mieć miejsce jakbym nie spotkał atrakcyjnej dla mnie dziewczyny, spotkanie tej osoby było dla mnie katalizatorem sensownych zmian w moim życiu. 

 Ćwiczę ostatnio częściej. Robię pompki, spaceruję, pływam. Chodzi mi nie tylko o to, aby schudnąć lecz także o to, aby sobie poprawić samopoczucie. Dzisiaj miałem badania krwi i był kiepski wynik, za dużo cukru, cholesterolu, triglicerydow. Moim zdaniem może to wynikać z tego, że przez dziesięć lat paliłem papierosy, a przestałem zatruwać swój organizm pół roku temu i prozdrowotne zmiany jeszcze nie zdążyły nastąpić. Potrzebuję schudnąć tak, aby ważyć mniej niż sto kilogramów. Chciałbym też stać się osobą bardziej umięśnioną. Obecnie wydaje mi się, że ćwiczę za mało i mój organizm zaczyna się buntować. Jakbym pływał dwa razy w tygodniu to stałbym się zdrowszy. Pogorszyło mi samopoczucie to myślenie o sobie jak o chorym człowieku. 

 Potrzebuję się do tego przyznać, że już czuję się dumny z tego, że prawie pół roku wytrzymałem bez palenia papierosów. Nie wiedziałem, że mi się to uda, otworzyłem się na taką możliwość poprzez tych kilka wcześniejszych prób rozstania się z tym nałogiem. Ogólnie rzecz biorąc to wierzę w to, że mi pomogło towarzystwo takich osób, które paliły papierosy lecz przestały to robić. Czuję poprawę w samopoczuciu tak jakby mi się zdrowie poprawiło. Czuję się szczególnie dobrze zaraz po powrocie ze spaceru i po obudzeniu się z regenerującego snu, chociaż także podczas lektury książki. Dużo piszę, zajmuje mi to sporo czasu. Nie jestem pewien czy moje pisanie zawsze jest czymś pozytywnym. Niepokoję się trochę swoją przyszłością. Trochę mi chyba zaszkodził mój brat swoim pesymistycznym gadaniem. Nie lubię w nim takiego snucia pesymistycznych wizji i upieraniu się przy tym co on uważa, że jest jego racją. Nie lubię upartości przy swoich poglądach u swoich dwóch braci ponieważ uważam, że oni się...

 Czuję się bardzo dobrze. Nie palę papierosów już prawie pół roku. Codziennie chodzę na spacery. Moja skóra ma zdrowszy kolor. Wysypiam się. Leczyłem sobie zęby u dentysty. Zaoszczędziłem pieniądze. Jestem spokojniejszy. Ważę sporo za dużo jednak raczej się tym tak bardzo nie martwię. Chciałbym osiągnąć elegancką, umięśnioną budowę ciała. Chciałbym myśleć na swój własny temat z podziwem. Potrzebuję osiągnąć coś konkretnego. Zaliczyć etap edukacji. Poczuć się osobą genialną. Chciałbym poczuć się usatysfakcjonowanym. Rozpisuję sobie swoje pragnienia ponieważ uważam, że jest to dobre uświadomić sobie to, jakie mam oczekiwania. Chciałbym posiadać podobnych do siebie samego znajomych, zainteresowanych tą samą dziedziną wiedzy. Potrzebuję, aby moi znajomi wspierali mnie w budowaniu coraz bardziej specjalistycznej tożsamości. Dobrze wspominam naukę w szkole policealnej na kierunku Technik Informatyk. Miałem tam znajomych interesujących się informatyką. 

 Zapowiedziałem psychiatrze, że i tak będę lepszym specjalistą w jego dziedzinie. Być może musiałem zachować się w ten sposób ponieważ on tak przedstawiał swoje poglądy jakby były lepsze od moich i tak jakby wszyscy psychiatrzy myśleli tak jak on. Ja nie uważam, że to jest prawdą, że trzeba być psychiatrą, aby posiadać możliwość sensownego wypowiadania się we własnym imieniu. Dzisiaj ćwiczyłem nieco ciężej, zrobiłem trzydzieści pompek. Lubiłem myśleć o tym, że zrobiłbym coś przez co okazałbym się kimś lepszym od tamtego psychiatry, być może nie muszę się z nim skonfrontowywać i może lepiej byłoby jakbym unikał jego bezpośredniego towarzystwa. Nie wiem za bardzo co mogę zrobić z tym, że psychiatra przypisywał mi dyssymulanctwo. Co jeżeli psychiatra nieco się pomylił z tą swoją diagnozą? Co jeżeli nie mam zaufania wobec psychiatrów i staram się zachowywać tak, aby nie zwracać ich uwagi na swoją osobę? Moim zdaniem to diagnozowanie psychiatryczne ma nieco agresywny wymiar, że psychiat...

 Smutno mi i odczuwam przygnębienie ponieważ jestem nędzarzem i żadna kobieta mnie nie chce. Odczuwam też trochę wstręt wobec tych kobiet, które mnie odrzuciły i nie uważam, że one były jakieś ode mnie lepsze. Moim zdaniem to trochę lepiej dla mnie, że zostałem porzucony przez tamte kobiety. Uważam, że lepiej dla mnie byłoby jakbym myślał o sobie samym jak o człowieku wzorcowym. Potrzebuję inwestować w siebie samego. Myślę, że dobrze byłoby jakbym wspierał sam siebie nawet pomimo tego, że zostałem przez innych odrzucony. Jak czułem się źle traktowany przez trenera pływania to zajmowałem się na własną rękę bieganiem. Uważam, że nie warto za bardzo się utożsamiać z jakąś konkretną dziedziną. Obawiam się nieco, że sobie w życiu nie poradzę. Potrzebuję poradzić sobie z nagromadzonym w moim organiźmie stresem, najchętniej poprzez sport, medytację oraz trening konfrontacyjny. Nie chodzi mi o to, aby być najlepszym z matematyki tylko o to, aby zdobyć spore ilości pieniędzy, władzy, seksu,...

 Myślę o tym, że popływałbym sobie. Pierwsza dziewczyna, którą kochałem trenowała pływanie podobnie jak ja. Uważam, że miłość zmienia człowieka. Jeżeli mógłbym uzyskać poprzez studiowanie towarzystwo kochającej mnie kobiety to bym się na to zdecydował. Jeżdżenie na rowerze było dla mnie przyjemne. Mój oddech jest głębszy i czuję się spokojniejszy dzięki temu, że przestałem palić papierosy. Przyjemność mi sprawia także mycie zębów. Czuję, że warto się rozkręcić sportowo. Jeżeli zadbam o jakość swojego życia to będę z tego czerpał korzyści także w przyszłości. 

 Moim zdaniem, aby osiągnąć w czymś poziom heroiczny trzeba sobie uświadomić, że może to wymagać aspołecznego zachowania, podporządkowania siebie samego własnym priorytetom bardziej niż cudzym, uzmysłowienia sobie, że to raczej inni ludzie są przeznaczeni do bycia używanymi, a nie ja sam. Trzeba nieco egoistycznej postawy, aby chodzić wytrwale na swoje treningi i nie dać się zatrzymać z takiego błachego powodu, że rodzic mnie zatrzymuje w domu i usiłuje mnie sterroryzować, abym pozmywał naczynia. Moim zdaniem nie chodziło wcale o naczynia, a raczej o chęć zdominowania mojej osoby i odebrania mi resztek poczucia własnej wartości oraz zdolności, aby myśleć o sobie samym z czułością i troską. Ja nie odwiedzam teraz tego rodzica pomimo tego, że jest on starym człowiekiem, przeszkodził mi znacząco tą swoją egoistyczną postawą. Zastanawiam się tylko nad tym czy dobrze zrobiłem w tym aspekcie, że zachowałem się po chrześcijańsku, że zgodziłem się pozmywać te naczynia. Jest w Ewangelii nap...

 Byłem dzisiaj na spacerze i jestem zadowolony z siebie. Martwię się trochę tym, że nie mam dziewczyny jednak nie jest to dla mnie jedyny sens życia. Uważam, że jest jeszcze coś takiego jak świat wartości i osobisty wkład w budowę społeczeństwa szczęśliwego. Podzieliłem się jedzeniem ze swoją mamą, pomodliłem się za swoją koleżankę w szpitalu psychiatrycznym. Skasowałem wpis w którym publicznie deklaruję kobiecie, że chciałbym obejrzeć całe jej ciało ponieważ komuś się to nie podobało. Chciałbym coś zbudować jak wartościowanie sukcesu. Właśnie dlatego piszę tego bloga. Chciałbym, aby moje ciało było sprawne, wysportowane, estetycznie atrakcyjne. Chciałbym odczuwać zadowolenie z tego jak sprawne jest moje ciało. Chciałbym zachować zdolność do dyplomatycznego traktowania różnych ludzi, także tych zazdrosnych. Chciałbym uświadomić sobie jak najintensywniej poczucie własnej wartości. Jednak jako harcerz zajmowałem się czymś podobnym do tego co robią socjolodzy. Mam na myśli sondy ulicz...

 Dzisiaj nie wyszedłem na spacer. Zrobiłem tylko pompki. Udało mi się coś przeczytać i zrobić medytację. Jestem szczęśliwy pomimo wszystko. Nie przejmuję się innymi ludźmi, jestem nastawiony na zabawę jako dobrą przestrzeń do uczenia się i zmiany siebie samego także w aspekcie tożsamościowym. Interesuję się zabawą. 

 Jestem zadowolony z tego powodu, że udaje mi się przynajmniej samo wychodzenie na spacery w ramach treningu sportowego, a czasami zrobię też kilka pompek. Chciałbym mieć więcej powodów do zadowolenia i zastanawiam się jak tego dokonać. Czy chcę stać się zadbanym czterdziestokilkulatkiem w przyszłości po to, aby zabierać się za kobiety w wieku moich potencjalnych córek? Czy chcę po prostu stać się podobnym do takiej kobiety, której uwaga jest skupiona na młodzieńcach i ona sam wydaje się być do nich podobna w tym sensie, że wygląda młodo jak na swój wiek. Myślałem o kontemplacji jak o czymś pozwalającym upodobnić się do tego o czym myślę. Jeżeli okazaniem szacunku jest przyjęcie drugiej osoby jak samego Jezusa Chrystusa to jestem osobą szerzącą chrześcijaństwo. Jednak taka jest dla mnie prawda, że postrzegam Jezusa Chrystusa jako ostoję kultury duchowej natomiast Świętego Piotra Apostoła postrzegam jako osobę posiadającą wzorcową postawę osoby wierzącej. 

 Cieszę się, że zostałem abstynentem seksualnym i nie szukam tak naprawdę przygód. Swoją energię poświęcam na ambitne cele i poważne zwiazki. Rzuciłem także palenie papierosów. Praktykuję ascezę i ćwiczę się medytując. Uprawiam także spacery, jednak medytacja jest dla mnie nawet istotniejsza. Nie ma znaczenia dla mnie czy zostanę odrzucony przez następną lub następne kobiety. Najważniejsze jest dla mnie, abym nie odrzucił sam siebie. Dbanie o siebie pozwala mi osiągnąć na samoakceptację na głębszym poziomie, tak, że nawet przestaje mieć dla mnie znaczenie, że komuś coś się we mnie nie podobało ponieważ poprzez swoją kapryśność chciał wydać mi się kimś ważnym. Wiem, że dążę do osiągnięcia głębszego sensu w swoim życiu i nie muszę się przejmować pozoranckimi zachowaniami innych ludzi. Uważam, że lepiej bym zrobił jakbym zachował się w przeszłości inaczej jednak czasu nie cofnę jednak mogę spojrzeć na sprawy z przeszłości inaczej. Nie uważam, że warto komuś nieznajomemu ufać tylko z t...

 Musiałem przenieść swoją aktywność do świata wirtualnego ze względu na to, że moja matka jest jak niedźwiedź usiłujący mnie pożreć i potrzebuję przed nią uciec. Chciałbym w swoim życiu wirtualnym toczyć życie miłosne z ukochaną Weroniką, jednak chciałbym, aby to się działo tak, aby moja matka nie miała o tym zielonego pojęcia. Wydarzyła mi się raz piękna miłość do Weroniki i nic z tego nie wyszło ponieważ obawiałem się, że nie jestem w stanie dobrze poprowadzić narracji naszej pięknej znajomości ze względu na natrętne osoby, które usiłowały się wtrącać w nasze życie. Obawiałem się chyba, że nie byłbym wiarygodny gdybym próbował przedstawić swoje zamiary i wizje przyszłościowe. Pamięć o niej należy jednak do mnie. Nie ufam swojej matce ponieważ uważam, że ona jest jak pirania, która próbuje mnie pożreć w tej swojej wściekłości wobec mnie i ona jeszcze się sama nakręca na bycie wobec mnie wściekłą. Moja matka nigdy nie miała takiej pięknej miłości jaką ja chciałbym obdarzyć swoją uk...

 Udało mi się dzisiaj zrobić trzydzieści pompek, natomiast nic nie wyszło z codziennego spaceru. Zrobiło się bardzo zimno jak na kwiecień, niewiele powyżej zera. Trochę jestem niezadowolony z tego jacy są dla mnie inni ludzie i mam ochotę zająć się tylko i wyłącznie samym sobą. Nie zależy mi na tym, aby imponować komuś poza samym sobą. Miałem dzisiaj mało energii. Spałem krótko. Zacząłem odrobinę się obawiać o bezpieczeństwo nocnych spacerów. Sport znakomicie poprawia mi samopoczucie, natomiast rozbudowane mięśnie pomagają mi wierzyć w swój potencjał. Brak ruchu powoduje u mnie niechęć do aktywności intelektualnej. Chciałbym już teraz posiadać środki finansowe pozwalające na zakup mieszkania i założenie rodziny.