Jak wspaniale jest osiągnąć doskonałą wytrwałość w aktywności sportowej, część osiemdziesiąta druga...

 Moim zdaniem, aby osiągnąć w czymś poziom heroiczny trzeba sobie uświadomić, że może to wymagać aspołecznego zachowania, podporządkowania siebie samego własnym priorytetom bardziej niż cudzym, uzmysłowienia sobie, że to raczej inni ludzie są przeznaczeni do bycia używanymi, a nie ja sam. Trzeba nieco egoistycznej postawy, aby chodzić wytrwale na swoje treningi i nie dać się zatrzymać z takiego błachego powodu, że rodzic mnie zatrzymuje w domu i usiłuje mnie sterroryzować, abym pozmywał naczynia. Moim zdaniem nie chodziło wcale o naczynia, a raczej o chęć zdominowania mojej osoby i odebrania mi resztek poczucia własnej wartości oraz zdolności, aby myśleć o sobie samym z czułością i troską. Ja nie odwiedzam teraz tego rodzica pomimo tego, że jest on starym człowiekiem, przeszkodził mi znacząco tą swoją egoistyczną postawą. Zastanawiam się tylko nad tym czy dobrze zrobiłem w tym aspekcie, że zachowałem się po chrześcijańsku, że zgodziłem się pozmywać te naczynia. Jest w Ewangelii napisane, że jeżeli ktoś wymaga od ciebie przejścia tysiąca kroków to przejdź dwa tysiące. Jeżeli ktoś spiera się z tobą o szatę to oddaj mu i płaszcz. Miałem kiedyś problem z poczuciem posiadania długu wdzięczności, także duchowego wobec Jezusa Chrystusa, myślę, że praktykowanie tego co zalecał Jezus Chrystus pomogło mi pogłębić swoją zdolność odczuwania spokoju i wiary w sens swoich działań.