Jak wspaniale jest wytrwać w aktywności sportowej, część trzydziesta ósma...

 Bardzo się będę cieszył jak uda mi się schudnąć do dziewięćdziesięciu kilogramów i będę miał wyćwiczone mięśnie. Bardzo będę z tego zadowolony jak moje serce i płuca będą zahartowane. Bardzo będę szczęśliwy gdy mój organizm oczyści się z toksycznych pierwiastków. Świat stanie się piękniejszy, a ja będę odczuwał dumę i miłość do samego siebie. Oprócz sportu będę jeszcze medytował po to, aby stać się uważnym na chwilę bieżącą, aby czas nie przeciekał mi przez palcę. Nie planuję stać się jakąś wybitnie towarzyską osobą. Chciałbym jednak pogłębić swoje kompetencje w zakresie intrygowania. Uważam, że będąc wyczulonym na słowa zdobyłem kompetencję szybszego rozróżniania czy ktoś jest moim przyjacielem. Nie zadawałbym się z takimi ludźmi przez których czuję się gorzej, którzy dają mi do zrozumienia, że mnie nie szanują. Potrzebuję towarzystwa osób, które mają diagnozę choroby psychicznej lecz są wysoce funkcjonalni, radzą sobie w życiu całkiem nieźle ponieważ tacy ludzie są dla mnie najlepszym wsparciem. Uważam, że moja mama jest dla mnie dobrym wsparciem, nie zamierzam jej opuścić zwłaszcza, że choruje mój brat i siostra. Potrzebuję się o siebie bardziej zatroszczyć, pozyskać socjalne pieniądze ponieważ nie wiem na ile przyjacielskie będzie moje zdrowe rodzeństwo. Chciałbym tak naprawdę zostać dietetykiem ponieważ nie wiem jaki jest sens życia i potrzebuję zatroszczyć się o własne zdrowie w pierwszej kolejności. Właściwie to nie ufam takim osobom wyrażającym się autorytarnie, z przesadną pewnością siebie. Bliżsi są mi pozwalający sobie na wątpliwości filozofowie. Publikujący tylko takie treści w których są czegoś wyjątkowo pewni.