Psychowyznania

Czasami muszę sobie radzić z kłopotliwymi ludźmi, wśród których mam obecnie na myśli przede wszystkim swoją matkę. Najgorszą rzeczą jaką ona faktycznie zrobiła było to, że zadzwoniła do kadry obozu integracyjnego i powiedziała, że trzeba na mnie uważać bo jestem chory psychicznie. Moja matka traktuję mnie dyskryminująco, przeszkadza mi się czuć dorosłym, dojrzałym mężczyzną. Zachowuje się wobec mnie nadopiekuńczo i uważam, że jest to przemocowe zwłaszcza w tym kontekście, że przed moim rozchorowaniem się zaniedbywała moje potrzeby. Uważam, że moja matka jest osobą klopotliwą i wynika to z jej konstrukcji psychicznej. Chodzi o to, że dba o własny wizerunek natomiast mój lekceważy. Zachowuje się tak jakby zależało jej na tym, aby być postrzeganą jako dobra matka, lecz robi to tylko na pokaz. Sprzeciwia się moim inicjatywom zarobkowym i przeszkadza mi przez to czuć się usatysfakcjonowanym mężczyzną ze względu na bycie samodzielnym i zaradnym. Uważam, że nie osiągnę samorealizacji poprzest...

Obecnie myślę o tym, aby gdzieś wyjechać i nie myśleć o tym, co mnie zazwyczaj spotyka kiedy żyję, tak jak zwykle. Chciałbym poczuć się wolnym od tego, kim byłem wcześniej. Posiadać możliwość wytworzenia sobie nowej tożsamości. Myślę, że nie da się takiego projektu osiągnąć bez przygotowania. Potrzebuję utworzyć sobie wyraziste wyobrażenie tego kim chcę się stać i co chcę osiągnąć. Potrzebuję żyć bez przywiązywania się do tego, co było wartościowe w moim życiu. Potrzebuję uznać, że moja miłość do siebie samego jest moim zasobem. Potrzebuję przygotować sobie miejsce do którego chcę się przenieść i np. zataić kupno mieszkania w jakiejś innej lokalizacji przed moją rodziną, chociaż miasto w którym żyję jest duże i nie muszę się przenosić. Potrzebuję odseparować się od członków rodziny, którzy są przeciwko mnie toksyczni. 

Postarałem się o to, aby przyjść na swoje zajęcia punktualnie i dałem radę tego dokonać, dzięki temu mogłem trochę poczuć się jak mężczyzna sukcesu. Myślę, że warto dbać o to, aby czuć się kimś wartościowym. Jeżeli potrafię dobrze zadbać o siebie to inni mogą myśleć, że mógłbym pomóc im osiągnąć coś podobnego. Być może niekoniecznie chciałbym zostać czyimś trenerem. 

Czasami myślę o tym, że lepiej sobie odpuścić te kobiety, które najpierw wyraziły się pozytywnie na mój temat, a potem mnie odrzuciły. Myślę, że dobrze jest odrzucić te kobiety, które zadeklarowały coś tylko po to, aby wywołać efekt zgodny z ich oczekiwaniami, albo po to, żeby mnie testować. Myślę, że dobrze jest odrzucić kobiety bardzo niskie jeżeli samemu jest się mężczyzną wysokim bo te niskie kobiety niekoniecznie nadają na tych samych falach. Chodzi o to, aby nadawać na tych samych falach, ponieważ wtedy może zajść rezonans. Lepiej jest przyjaźnić się z ludźmi dbającymi o własne zdrowie jeżeli samemu jest się taką osobą. Chodzi o dobre, sojusznicze znajomości dzięki którym można osiągnąć wartościowy efekt, natomiast pieniądze mogą stanowić pohodną tego wartościowego efektu. 

Jako potencjalny przyszły Pan do towarzystwa edukuję się czytając książkę socjologiczną "Zaufanie" Piotra Sztompki. Niekoniecznie zostanę Panem do towarzystwa, możliwe jednak, że będę egzystował na pograniczu bycia Panem do towarzystwa, a osobą, która dba o to, aby nie zostać oszukanym, która jest ostrożna i niekoniecznie sama jest warta zaufania. Zadaję sobie po prostu pytanie być czy nie być Panem do towarzystwa. Czasami oszukuję mówiąc, że nie jestem Panem do towarzystwa chociaż tak naprawdę to nie jestem tego pewien. Zastanawiam się trochę nad tym co z tego, że kogoś oszukałem, skoro nawet jeżeli inni znaliby moją prawdę to i tak nie byłaby im ona potrzebna do niczego dobrego. Czasami można spotkać ludzi, których opinia niekoniecznie powinna mieć znaczenie, chociaż zapewne oni chcieliby, aby było inaczej. Agresja wobec takich osób, którymi gardzę, a które usiłują mnie zdominować, niekoniecznie jest dobrą opcją, ponieważ ludzie posiadający władzę, niekoniecznie muszą podzi...

Myślę, że, aby być wartościowym towarzyszem, potrzeba dostrzegać piękny aspekt rzeczywistości i być za niego wdzięcznym. Warto, abym powiedział, że lubię coś robić w towarzystwie pięknych ludzi. Dziękuję, że mogłem się uczyć w towarzystwie pięknych ludzi. Nie zrobiłem tego, jednak jak będzie taka konieczność, to będę mógł powiedzieć coś w tym stylu. Myślę, że aby dostarczać dobrego towarzystwa trzeba wiedzieć jak się zachować. Obecnie jednak jestem zadowolony, że nie muszę przebywać wśród ludzi, z którymi nie czułem się swobodnie. Myślę, że nauka w prywatnej szkole to był etap, który się już zakończył i mogę wyciągnąć z tego doświadczenia wnioski, którymi nie muszę się z nikim dzielić. Pytanie tylko czy takie doświadczenie pomaga mi zrealizować swoje cele. Myślę, że zetknąłem się w katolickiej szkole z ludźmi, którzy dużo oceniali i porównywali się między innymi ze mną i potrzebowałem dyskrecji po to, aby posiadać wygodne warunki przebywania w towarzystwie tamtych ludzi. Niektórzy nauc...

Myślę, że czasami warto, abym uświadomił sobie, że wartościowe jest dla mnie towarzystwo drugiej osoby i, abym nie myślał tylko o tym, aby inni mnie podziwiali. Dzisiaj wchodziłem w interakcje wzrokowe z ludźmi, którym rozdawałem ulotki. Jeżeli ktoś unikał ze mną kontaktu wzrokowego, to nie usiłowałem mu natrętnie wręczyć ulotki. Nie zajmowałem się tą pracą długo, jednak byłem usatysfakcjonowany tym, że próbowałem się tym zajmować. Czasami ludzie, którym wreczylem ulotkę dziękowali mi. Niekoniecznie coś zyskam finansowo dzięki wykonanej pracy, ponieważ zależy to czy uda mi się osiągnąć efekt. Zyskałem natomiast poprzez to, że miałem ciekawe doświadczenie. Poczułem się trochę osobą posiadającą jakąś sprawczość. Przypomniałem sobie to, czym zajmowałem się kiedyś. Czuję się dzięki temu trochę wyemancypowanym z katolickiej szkoły i szpitala psychiatrycznego. Być może potrzebuję też wyemancypować się z ratownictwa wodnego, ponieważ może w takim zawodzie nie być wystarczająco dużo swobody, p...

Chcąc sprawić, aby moje towarzystwo zaczęło być doceniane postanowiłem modlić się o uzdrowienie dla osób, które towarzyszą mi. Nie wiem czy chciałbym zarabiać na tym, że towarzyszę innym osobom. Być może jednak chciałbym współtworzyć wartość społeczną. Myślę, że potrzebuję uważać na to, aby nie wykończyć się psychicznie, poprzez podejmowanie się pracy, do której się nie nadaję. Myślę, że może lepiej byłoby jakbym zajmował się zdrowym odżywianiem się lub gotowaniem potraw. 

Jest już wieczór i jestem zadowolony z tego powodu, że byłem dzisiaj aktywny. Cieszę się z tego powodu, że czytam książkę socjologiczną ponieważ ewentualnie dzięki temu będę mógł swoim towarzystwem dostarczać jakiejś wartości. Dzisiejszy spacer pomógł sprawić, aby moje ciało było atrakcyjne i zdrowe, oraz żebym miał dobre samopoczucie. Myślę, że ludzie szanują takie osoby, które dbają o własne zdrowie. Być może nawet większą mam przyjemność z czytania inteligentnej lektury, samemu nie posiadając wyższego wykształcenia, ponieważ jestem osobą skromną i potrafiącą uszanować to, że ktoś troszczy się o to, aby napisać coś, robiącego wrażenie na czytelniku. Książka, którą obecnie czytam to:  zaufanie . 

Lubię czuć się najlepszym mężczyzną, chociaż niekoniecznie nim jestem. Potrzebuję ograniczyć ilość przeżywanego stresu po to, aby nie zaszkodzić sobie na układ hormonalny. Cieszę się z tego powodu, że posiadam możliwość indywidualnego rozwoju swoich pasji i zainteresowań. Uświadamiam sobie to, że nie ma konieczności prowadzenia stylu życia, w którym jest dużo stresu. Oglądam zdjęcia ludzi, którzy mnie wnerwiali i myślę sobie, że w gruncie rzeczy to wyglądali oni jak lamusy i byli nimi w rzeczywistości. Czuję się wrażliwym mężczyzną i niezupełnie mam ochotę zadawać się z osobami, które zdecydowały się nie uszanować mojej osoby. 

Byłem jakiś czas temu w lokalnym centrum zdrowia psychicznego i rozmawiałem z psycholożką i pytała mnie ona o sprawy o których niezupełnie miałem ochotę mówić, a jednak mówiłem ponieważ chciałem uchodzić za kogoś bezproblematycznego. Mam teraz trochę problem z tym żeby zadzwonić do tej psycholożki i dopytać się o to, że miała do mnie zadzwonić i powiedzieć mi czy jest dla mnie psychoterapia, albo kiedy będzie, albo, że nie jest planowana. Mam problem z tym, żeby zadzwonić i umówić się na rozmowę z tą psycholożką, chociaż być może ona tam już nie pracuje i telefon do rejestracji może mi pomóc wyjaśnić sprawę. 

Myślę, że ludzie szanują takie osoby, które same siebie kochają. Ja mam trochę samodyscypliny, która mi wystarcza, aby regularnie pływać i medytować. Moim zdaniem mam w sobie coś dobrego, wartego szacunku. Spodziewam się tego, że będę potrzebował gdzieś pójść, w tym celu, aby udzielać się społecznie, potrzebuję się czasem oderwać od komputera. Potrzebuję jakiejś równowagi w swoim życiu, nie chciałbym całkowicie zrezygnować z czasu spędzonego przed komputerem i nie chciałbym całkowicie zrezygnować ze swojego życia społecznego. Potrzebuję się edukować czytając książki socjologicznej oraz informatyczne. Myślę, że dzięki temu, że śpię wystarczająco długo, to okazuję sobie miłość. 

Chciałbym poczuć się wspaniale i dlatego myślę o tym, aby częściej pływać. Myślę, że mogę zapomnieć o tej swojej potrzebie, aby sobie podymać, mogę zająć się sobą i przestać myśleć o kobietach. Mogę sobie uświadomić jakim jestem wspaniałym mężczyzną bez wsparcia ze strony kadry naukowej. Dzisiejsze pływanie znacznie poprawiło mi samopoczucie. 

Niezupełnie widzę w tym sens, aby ufać swojej matce. Moja matka czasami sugeruje mi, abym zrobił coś, co nie jest dla mnie korzystne i jest przy tym święcie przekonana o własnej racji. Potrzebuję poczuć się od niej bardziej odseparowanym psychicznie. Moim zdaniem to nie jest tak, że ja tylko szukam sobie winnych swoich niepowodzeń, lecz inni rzeczywiście na mnie źle wpływają bo życzą mi źle, albo życzą mi tego, abym nie miał lepiej niż oni. Moja matka niekoniecznie życzy mi dobrze. Najlepiej byłoby się odseparować od toksycznych ludzi, nie warto próbować ich zmieniać, oni ewentualnie zmienią się sami jak poczują się odrzucenia, sankcje muszą być. Lepiej byłoby jakbym myślał o sobie, że to ja jestem przede wszystkim protagonistą swojego rozwoju i zdrowia psychicznego. Nie warto, abym myślał, że druga osoba lepiej mną pokieruje, niż ja sam. Być może lepiej byłoby jakbym ufał bardziej własnemu zdrowemu rozsądkowi. 

Chciałbym pięknie wyglądać, posiadać szczupłą sylwetkę ciała, aby kobiety mnie podrywały. Chciałbym posiadać zdolność zatroszczenia się o siebie w taki sposób, abym mógł być zadowolony. Chciałbym posiadać zdolność asertywnego zachowywania się. Chciałbym posiadać swoją tajemnicę sukcesu. Chciałbym osiągnąć spokój umysłu. Cieszę się z tego powodu, że mój organizm się oczyszcza. Niepokoi mnie utrata kontroli nad własnym losem. Potrzebuję się zastanowić nad tym, co mogłoby dla mnie stanowić sukces, jaki cel warto, abym sobie wybrał. Czy nie chciałbym do czegoś powrócić, co zostało przez kogoś zanegowane? Czy chciałbym postępować wbrew czyjejś stanowczo wyrażonej opinii po to, aby zachować wierność sobie? Jak mógłbym zdradzić osobę, która zachowywała się wobec mnie w sposób pozornie przyjazny, po to, aby coś ode mnie wyłudzić? Czy mógłbym dokonać rytuału symbolicznej zdrady w swojej fantazji? Co mógłbym zrobić, aby pozyskać sobie sojuszników? Co mógłbym zrobić, aby funkcjonalnie przeżywać s...

Myślę o tym, że to jest dla mnie wspaniały sukces, że przestałem palić papierosy i już trzy lata ich nie palę. Pamiętam, że jak paliłem papierosy to marzyłem, aby coś takiego osiągnąć. Moja kondycja zdrowotna znacząco się poprawiła, mogę pływać bez zmęczenia. Nie martwię się już tak bardzo o to, że mi się zęby popsują. Wysypiam się w nocy i w ciągu dnia jestem spokojny, zrelaksowany i wypoczęty. Cieszę się z tego powodu, że nie czuć ode mnie dymem nikotynowy. Moja waga  utrzymuje się od dłuższego czasu na podobnym poziomie. Sporo pieniędzy oszczędziłem dzięki temu, że nie palę już papierosów. Cieszę się z tego powodu, że nie mam już powodu, aby czuć się przygnębionym tym, że niszczę swoje zdrowie. Myślę też o sobie to, że jestem mniej grzeszny dzięki temu, że nie palę papierosów. 

Zanim poznałem blondynkę na Tinderze, jeździłem sobie na rowerze i czułem się dobrze, pomimo tego nawet, że byłem singlem. Zanim poznałem Weronikę, czułem się dobrze, bo chodziłem sobie po górach szybko. Nie czułem się przez te kobiety do niczego przymuszanym. Zanim uczyłem się matematyki w liceum, czułem się dobrze, ucząc się matematyki w gimnazjum i rozwiązując w umiarkowanej ilości całkiem proste zadania. Myślę, że kobiety traktowały mnie trochę jak towar w sklepie i były wybredne. Nie nawiązałem trwałej znajomości z kobietą bo byłem przez nie traktowany raczej jako towar, a nie jak potencjalny przyjaciel. 

Zastanawiam się nad tym, jak chciałbym zachowywać się jakby ludzie mi nie płacili za moje towarzystwo, i doszedłem do wniosku, że chyba byłbym bardziej rygorystycznym w tym, aby działać dla własnej korzyść i w zgodzie ze sobą. Myślę, że to jest niedobre jak mężczyźni chodzą do agencji towarzyskiej i myślą sobie, że na wszystko sobie mogą pozwolić ponieważ zapłacili. Potrzebuję określać swoje granice po to, aby nie czuć się poszkodowanym. Jak mi psychiatra nie pomógł to powinien mieć popsutą reputację poprzez moją wzmiankę w opiniach na portalu znany lekarz. Zastanawiam się nad tym, co mógłbym zrobić, aby żyć bardziej w zgodzie ze sobą. Przychodzi mi do głowy to, że spacer może mi poprawić humor. Interesuje mnie socjologia rodziny ponieważ takie relacje są głębsze. Terapia zajęciowa także mi się podoba. Jak potraktować siebie bardziej sprawiedliwie lub okazać sobie więcej miłosierdzia. Myślę, że byłoby dobrze jakbym unikał towarzystwa osób palących papierosy i pijących alkohol skoro myś...

Myślę, że staję się wartościowym towarzyszem, kiedy sam o siebie potrafię zadbać. Dzisiaj jestem zadowolony z tego powodu, że przyrządziłem posiłek dla siebie i swojego brata, który mnie wspiera. Spacery powodują, że humor mi się poprawia. Czas poświęcony sobie, to czas wykorzystany dobrze. Myślę, że osoba dbająca o siebie może przyciągać zazdrosną uwagę miernot. Trzeba się strzec takich osób, które chociaż są miernotami, to usiłują uchodzić za kogoś lepszego w nieuczciwy sposób. Myślę też, że mógłbym gratulować tym ludziom, którzy status zawdzięczają temu, że się urodzili w prestiżowej rodzinie, szczególnie jak ktoś może się pochwalić tytułem hrabiowskim. Ja nie czuję się jakoś bardzo prestiżowy, chociaż nie jest beznadziejnie, bo moi rodzice mają swoje pozytywne cechy. Tytułu hrabiowskiego obecnie już chyba nie można dostać. Czasami ludzie wycofują się ze swoich pozoranckich zachowań, którymi usiłowali pokazać siebie jako lepszych, niż w rzeczywistości.