Psychowyznania

Optymizm mnie dopadł. Myślę o tym, że dzięki znajomości nauk społecznych, moje interakcje z kobietami, mogą być bardziej satysfakcjonujące. Myślę też, że dzięki nauce informatyki mógłbym znaleźć sposób na działalność zarobkową. Mógłbym spróbować zająć się czymś na styku nauk społecznych oraz informatyki. Być może fajnie byłoby jakbym przedstawił możliwości jakie daje mi choroba psychiczna. Potrzebowałbym jakiegoś wprowadzenia do tego jak profesjonalnie prowadzić swojego bloga, youtube'a oraz inne profile społecznościowe. Chciałbym prowadzić przewodnik po chorobie psychicznej oraz po tym gdzie i jaką pomoc można otrzymać. 

Cieszę się z tego powodu, że dostałem darmowe posiłki od osoby na rzecz której pracowałem, myślę, że opłaciło mi się to. Chciałem właśnie, aby uczestnictwo w kooperatywie było dla mnie korzystne i myślę, że inni kooperanci chcą podobnie. Smakowały mi te zupy. Przyjmuję podarunki jako działanie marketingowe. Nie czuję się już kurwą w związku z tym, że dostałem coś za darmo. Zamówiłem zupę w tej akcji kooperatywy, w związku z tym co się przydarzyło. Myślę, że pomaganie innym ludziom bywa działaniem o charakterze marketingowym. 

Czasami mam irracjonalne przekonanie o tym, że jestem kurwą i jest to wyłącznie moje urojenie, które mnie prześladuje. Ktoś wrogi mi mógłby próbować mi, że jak dostałem od kogoś podarunek, to miało to tak naprawdę związek z jakimś seksualnym udostępnieniem się z mojej strony. Uważam jednak, że z mojej strony nic takiego nie zaistniało i ewentualnie moje zachowanie zostało błędnie zinterpretowane. Czasami ludzie oceniają mnie pochopnie i mają fałszywe mniemanie na mój temat. Zalecałbym ostrożność w osądzaniu mojej osoby. Takie oceny, którymi inni ludzie próbują ukazywać mnie w gorszej perspektywie, irytują mnie i świadczą tak naprawdę negatywnie na temat osoby, która miała mi pomóc, a zamiast tego sprawiła, że poczułem się gorzej. 

Ostatnio uzyskałem jakąś gratyfikację lecz tak do końca nie wiem dlaczego, czy za to, że moje towarzystwo było atrakcyjne, czy może ze względu na to, że moja praca przyniosła korzyść tej osobie, która mnie wynagrodziła. Myślę o tym, że na giełdzie zyskują akcje, które pochodzą od spółek działających w branżach na, które jest koniunktura, czyli firmy wojskowe w trakcie wojny lub firmy medyczne w trakcie zarazy. Wierzę, że warto być uprzejmą osobą, nawet wobec osób, które nie zachowują się wobec mnie przyjacielsko. Czasami myślę, że warto być osobą dyskretnie przyjazną wobec osób, które zachowują się w sposób zaczepny. Myślę, że moim celem jest zdobywanie wpływu na otoczenie w taki sposób sprawiający, że inni ludzie uświadamiają sobie, że chcą mi pomóc i nikt ich do tego nie zmusza. 

Chciałbym opisać tutaj swoją koncepcję udzielania pomocy w sposób, który nie jest natrętny. Moim zdaniem dobrą zmianą można się łatwiej zainspirować od osób, które znajdują się w podobnej sytuacji. Myślę, że jeżeli ja, jako osoba chorująca psychicznie, mogę podjąć próbę zmiany swojego życia na lepsze, to mogą się przykładem mojej osoby zainspirować osoby, które zmagają się z problemami zdrowia psychicznego, które mają podobne doświadczenia do moich. Zastanawiam się trochę nad tym jak żyć, ponieważ życie, ukierunkowane na samą tylko samozachowawczość, może okazać się takim, w którym nie było się sobą naprawdę, tylko było się pozorem, chodzi o to, aby życie było esencjonalistyczne, a nie rozrzedzone. Moim zdaniem psychiatrzy zazwyczaj byli pozorantami i nie pomogli mi wystarczająco, nie warto było poświęcać im swojego czasu i uwagi. Zastanawiam się nad tym, czemu chciałbym poświęcić swój czas i uwagę. Myślę o znajomych, którzy chorują psychicznie jednak podejmują się prób mających na cel...

Myślę, że potrzebuję spędzać swój czas w sposób, który pozwoli mi czuć, że moja nadzieja ma solidne fundamenty. Obecnie myślę o tym, że uczenie się, mogłoby mi pomóc to osiągnąć. Kiedy zastanawiam się nad wpływem innych ludzi na moją zdolność życia zgodnego z moją nadzieją, to zazwyczaj przeszkadzali mi oni w tym zamierzeniu. Potrzebuję ciszy i spokoju, niekoniecznie potrzebuję być najbardziej popularną osobą. 

Czasami jestem w kontakcie z osobami męskimi, które usiłują mnie zdominować, chociaż ja wcale nie uważam ich za lepszych od siebie, a nawet nimi gardzę. Spotkałem wielu takich typów i cieszę się, że nie muszę już być w ich towarzystwie. Lubię na spokojnie robić coś w tym celu, aby czuć się lepszym od takich frajerów, którzy mają się za kogoś lepszego. Moim zdaniem moja przewaga nad tymi aroganckimi zarozumialcami polega na tym, że ja ich nie potrzebuję. Dobrze robię, że się od nich odseparowywuję. Niekoniecznie chciałbym zawdzięczać coś aroganckim zarozumialcom ponieważ nie chcę się do nich upodabniać. Uważam, że jestem na swój sposób pięknym mężczyzną i nie jest mi to do niczego potrzebne, aby zadawać się z frajerami. 

Dzisiaj byłem w grupie ludzi kształcących się na terapeutę zajęciowego i nie byłem tak bardzo przyjazny dla nieznajomych mi osób. Nie czuję się odsunięty od grupy i uważam, że sensownie spędzam czas uczestnicząc w tych zajęciach. Uważam, że to nie jest takie dobre, aby dążyć wyłącznie do zysku finansowego, uważam, że warto dbać też o osoby, które potrzebują wsparcia. Właśnie mi to trochę pomaga się asekurować bo czuję, że jestem w miejscu dla mnie przyjaznym. Moim zdaniem takie wykształcenie mi nie zaszkodzi na zdrowie psychiczne. Być może zajmę się kiedyś czymś wymagającym intensywnej pracy intelektualnej, jednak obecnie potrzebuję zatroszczyć się o swoje zdrowie i wygodę. 

Chciałbym tutaj stwierdzić, że wielu ludzi przeszkadzało mi w moim zdrowieniu, niestety wśród tych osób byli moi rodzice i osoby, które miały mi pomóc, czyli psychiatrzy i psycholodzy. Księża rzymskokatoliccy także mi nie pomogli i doszedłem do wniosku, że szkoda tracić na nich swój czas oraz uwagę. Chciałbym nie brać na siebie zbyt dużej odpowiedzialności ponieważ nie chcę czuć się przytłoczonym. Chciałbym unikać obdarzania innych ludzi za bardzo swoim zaufaniem, szczególnie jeżeli nie spotykam się ze wzajemnością. Chciałbym bardziej wierzyć w to, że sam sobie potrafię pomóc. Potrzebuję się odseparować od swoich rodziców oraz od psychiatrów. Ja nie jestem odpowiedzialny za to jak zostałem zdiagnozowany przez psychiatrów. Nie za bardzo mogę się zemścić na psychiatrach, którzy nie dość, że mi nie pomogli, to jeszcze próbowali mi wpoić to, że jestem winny tego, że się rozchorowałem. Moim zdaniem wina nie była moja, natomiast ja byłem osobą, której najbardziej zależało na własnym zdrowiu ...

Potrzebuję sobie zorganizować pieniądze socjalne. Mógłbym sobie dofinansować naukę na publicznej uczelni jednak niekoniecznie studiowanie wpłynęłoby dobrze na moje zdrowie psychofizyczne. Chciałbym podjąć się działania przedsiębiorczego. Chciałbym poczuć się kimś lepszym. Potrzebuję afirmować siebie, jeżeli chcę uczynić wartościowy towar z towarzystwa, którym mogę się podzielić. Myślę, że uczenie się socjologii może uczynić ze mnie interesującego towarzyszą. Lubię czasami myśleć o tym, że mam coś, co inni pragną i nigdy nie będą mieli. Moim zdaniem niekoniecznie tak jest, że mówienie wprost o swoich pragnieniach, sprzyja skuteczności ich realizacji. Spotkałem osoby, które mnie poniżyły jednak nie pragnę się na nich zemścić, wolę jednak trzymać się od nich na dystans. 

Zdarzało mi się coś dostać od swoich przyjaciół i bardzo mnie ucieszyły te podarunki. Chciałbym, aby ludzie, którzy mi coś dali, odnieśli takie wrażenie, że dobrze zrobili. Czytam sobie nauki socjologiczne po to, aby dostarczać swoim towarzystwem wartościowych doświadczeń i też w tym celu, aby samemu poczuć się ze sobą lepiej. Myślę, że moim najcenniejszym skarbem jest spokój. Troszczę się o to, aby intensywniej doświadczać tego błogosławionego dla mnie stanu ducha. Możliwe, że nauka programowania to było coś, co mnie intensywnie wyczerpywało. Cieszę się z tego powodu, że nic mi nie wyszło z kobietą, która ukończyła łatwe studia, które nie dają możliwości zarobkowej, a która zachowywała się wobec mnie wyniośle. Być może jakby poprawiła mi się sytuacja finansowa to potrzebowałbym unikać nieodpowiednich dla mnie kobiet w sposób bardziej intensywny. Mam jeszcze do tego problem z impotencją. Cieszę się obecnie z tego powodu, że moje ciało się regeneruje. Potrafię zrobić coś, aby wzmocnić j...

Tęsknię za tym, aby w życiu było mi łatwo. Wracam wspomnieniem do dziewczyny, która swoim komplementem sprawiła, że poczułem się lepiej sam ze sobą. Mogę już odejść od tamtej społeczności i zastanawiam się nad tym czego się nauczyłem, lecz uczenie się socjologii mi nie pomaga w odnajdywaniu sensu swoich doświadczeń. Zastanawiam się nad tym, czy mógłbym spieniężyć swoje doświadczenie jako uczeń w prywatnej szkole. Obecnie myślę o tym, aby nie niszczyć tego co było kiedyś i, że fajnie jest zachować dla siebie jakąś cząstkę prywatności. Moim zdaniem nie było najciekawszym doświadczeniem w moim życiu bycie uczniem tej szkoły, lecz było nim coś innego. Obecnie myślę, że nawet moja choroba psychiczna nie jest tak ważna jak to, że doświadczyłem czegoś niesamowitego. Obawiam się jednak głodu, zimna i wojny jednak to wspomnienie o którym myślę, podnosi mnie na duchu. 

Jestem na kursie terapeuty zajęciowego lecz dzisiaj nie miałem dostępu do prezentacji i w związku z tym nie wiem czy będę potrafił ten kurs zaliczyć. Myślę, że to byłoby dla mnie dobre doświadczenie jakby udało mi się zaliczyć ten kurs i mogę się podjąć starania, aby taki rezultat osiągnąć. Poza tym to sporo dzisiaj kaszlałem. Mam szczęście pod tym względem, że będzie to test. Dzisiaj myślałem o tym, aby poczuć się kimś odrębnym i sprawczym od psychiatrów, którzy się tak naprawdę nie troszczyli o moje zdrowie. Nie muszę polegać na tym co mi mówią psychiatrzy i psycholodzy. Podjąłem decyzję o tym, aby odrobinę im nie ufać. Będzie tak dla mnie najbardziej korzystnie.