Jak wspaniale jest osiągnąć stan głębokiego spokoju, część piąta...

Społeczeństwo jest w pewnym sensie takie jakie ma być. Ludzie troszczą się zazwyczaj przede wszystkim o własny interes. Słabe jednostki są eliminowane. Istnieją jakieś prawidłowości korelujące z prawami ewolucji w tym jak zachowują się ludzie. Cieszę się, że istnieją mechanizmy społeczne, których rolą jest zadbanie o to, aby osoby słabe zostały zaopiekowanie. Być może na tym polega sprawiedliwość społeczna, że Ci tak zwani sprawni ludzie muszą zadośćuczynić tym osobom, które dyskryminują z powodu choroby i nie dają im na przykład pracy lub wyśmiewają w szkole. Moim zdaniem to jest uzasadnione, że osoby, które mają problemy ze zdrowiem uzyskują wsparcie. Może się tak przydarzyć, że dzięki temu, że społeczeństwo dba o to, aby być przyjazne dla jednostek, przynajmniej w pewnym stopniu, to ludzie mają jakąś motywację, aby nawet altruistycznie robić coś dobrego dla społeczeństwa. Społeczeństwo i ludzie je tworzący to jest coś wieloaspektowego, więc nie powiem, że ja sam sobie przeczę, kiedy piszę o tym, że albo zapomogi się należą niepełnosprawnym, albo, że dzięki temu, że są zapomogi to więcej osób chce służyć społeczeństwu. Systemy organizujące życie społeczne mają jakąś moc zmieniającą jednostki jednak potrzebne jest jakieś uzasadnienie dla ich istnienia. Ludzie potrzebują wierzyć, że to co robią ma sens. Socjolodzy potrzebują ukazać ludziom, że organizowanie pomocy socjalnej ma sens.